02/08/2026
"Араар тавилт" гэдэг зүйлийг би хэзээ ч ойлгож чаддаггүй.
"Согтуу байсан..."
"Нэг л удаагийн алдаа..."
"Тэр юу ч биш..."
Ийм тайлбаруудыг олон сонсож байсан.
Гэхдээ нэг зүйлийг ойлгодоггүй.
Хүн согтож болно.
Алдаа гаргаж болно.
Гэхдээ үнэнч байдлаа алдчихдаг хэмжээнд хүртлээ ухаанаа алддаг гэж үү?
Хэдхэн хормын өмнө хайртай гэж тэвэрч байсан хүнээ, гэртээ чамайг хүлээж байгаа ханиа, үр хүүхдээ ганцхан мөчид мартаад өөр хүнийг сонгоно гэдэг санаанд багтдаггүй.
Ямар ч нөхцөлд хүний дотор:
"Би хүний хүн."
"Намайг хайрладаг хүн бий."
"Би хэн нэгний итгэлийг тээж явна."
гэсэн ухамсар үлддэг байх ёстой.
Хэрэв тэр бүхнийг давж гараад араар тавьсан бол...
Тэнд хүсэл байсан гэсэн үг.
Сонголт байсан гэсэн үг.
Хоромхон зуурын тачаал, хүслээ хайр, итгэл, хүндлэлээс дээгүүр тавьсан гэсэн үг.
Энэ бол зүгээр нэг алдаа биш.
Энэ бол ухамсартайгаар хийсэн сонголт.
Хайр гэдэг зөвхөн "Би чамд хайртай" гэж хэлэх биш.
Хайр гэдэг байхгүй үедээ ч үнэнч байхыг хэлдэг.
Итгэл гэдэг нэг удаа хагарвал дахин яг өмнөх шигээ бүтдэггүй.
Уучилж болно.
Гэхдээ мартана гэдэг өөр зүйл.
Зарим хүмүүс эргэж хамт амьдардаг.
Гэхдээ дотроо өмнөх шигээ итгэж чаддаггүй.
Нэгэнт сэтгэлд суусан эргэлзээ хамтдаа өнгөрүүлэх олон жилийг чимээгүйхэн идэж эхэлдэг.
Тиймээс өөрийгөө үргэлж нэгдүгээрт тавь.
Чамайг хэдхэн минутын хүслээс ч доор үнэлсэн хүнтэй бүхэл бүтэн амьдралаа өнгөрүүлэх хэрэгтэй гэж үү?
Үнэнч байж чадахгүй хүнийг хайртай гэж нэрлэх хэцүү.
Учир нь хайр бол зөвхөн сэтгэл биш.
Хариуцлага.
Хүндлэл.
Сонголт.
Хэрэв тэр хүн чамайг хүндэлсэн бол чамайг хэзээ ч ийм шархтай үлдээхгүй байсан.
Заримдаа ганцаараа гуниглах нь, худал хайртай хамт насан туршдаа шаналахтай харьцуулахад хамаагүй амар байдаг.
Төгөлдөр
Сэтгэл судлаач Н.Энхүвшин
