22/10/2025
„Udowodnij, że nie jesteś robotem” - to temat 8. edycji Piotrkowskiego Biennale Sztuki.
Czy udało mi się w pełni zrealizować ten temat? - oceńcie sami.
W wieku szesnastu lat zaczęłam pisać pamiętnik. Dzień po dniu, strona po stronie, zapisywałam to, co uznawałam za szczere i prawdziwe. Była to umowa z samą sobą, że w tym miejscu nie będzie kłamstwa, tylko rzeczywistość w najczystszej formie, taka, jaką ją wtedy widziałam.
Po latach (około 30-tki), przeczytałam książkę „Feng shui o porządkach”. To ona stała się początkiem aktu, który był jednocześnie oczyszczeniem i stratą. Zaczęłam czytać zgromadzone w wielu tomach dawne zapiski, wydzierając po kolei przeczytane strony i paląc je wszystkie.
Podczas tego procesu odkryłam coś nieoczekiwanego. Zdarzenia, które pamiętałam, wyglądały inaczej, niż je zapisałam. Niektórych w ogóle nie pamiętałam a nawet wydawały mi się niedorzeczne. Zrozumiałam wtedy, że pamięć nie jest archiwum faktów, jest żywym, kruchym organizmem, który przepisuje siebie na nowo, ilekroć do niej wracamy. Dotarło też do mnie, że wnioski, które wyciągamy z zaistniałych zdarzeń są zupełnie inne z perspektywy czasu a ponad to dojrzalsi widzimy w dawnych sytuacjach o wiele więcej…
Obrazy, które pamiętamy stają się śladami po śladach, próbą zatrzymania tego, co znika, i aktem zaufania wobec ulotności. Bo może to właśnie w niepewności, w zniekształceniach pamięci, kryje się nasza ludzkość. Nie jesteśmy maszynami - zapominamy, przetwarzamy, zmieniamy. I może właśnie dlatego potrafimy przetrwać…
Na zdjęciach moja praca: „Kruchość wspomnień – słabość, czy ochrona natury człowieka?”
Zapraszam do galerii Ośrodka Działań Artystycznych przy ul. Dąbrowskiego 5 oraz Sieradzkiej 8
