28/04/2024
17 februari 2022 kondigde ik de sluiting van mijn bloemenwinkeltje aan... na nog enkele posts in bijberoep (om mijn trouwe abonnement-klantjes te verzorgen), besloot ik bewust te verdwijnen van het online-toneel...
Vandaag is de dag dat ik me gesteund voel om een droevig nieuws aan te kondigen... triest... doch warm tegelijk...
Mijn lieve oma, mama van mijn papa, en overgrootmoeder van mijn 3-ledige kroost, heeft gisteren de eeuwige oversteek gemaakt... ze kreeg de kans om 94 jaar op de teller te zetten... Na het overlijden van haar man, mijn pepe, kreeg ze de kans en het genoegen om nog 16 jaar verder te leven... deels in haar huisje en deels in het RVT Ter Hovingen te Gentbrugge... waarvoor oprechte dank!
Ze was een kranige vrouw, die sterk in het leven stond, met ups en downs... Geen dag is ze ziek geweest... Haar rimpels weerspiegelen de natuur... geen dagcrèmeke is aan haar verloren gegaan... ze leerde me de liefde voor de Franse taal... op woensdag maakte ze een heerlijk potje voor me... ik mocht assisteren in de beenhouwerij... ze leerde me centjes teruggeven "uit het schofke" in wijlen Belgsiche Frank... we hebben gekaart, gelachen, domino gespeeld, koffiebonen gemalen in het "meuleke", ... en zo kan ik nog even doorgaan... Ze was trots op haar 3 achterkleinkinderen Elise (18), Louick (14) en Coline (9) (die ik zou willen taggen... maar voor wie Facebook al lang niet meer in is... :-)
En mijn hart voor mensen blijft bestaan...
Ik ging volop voor "de zorgsector" en tekende na mijn bloemenverhaal een contract bij Familiehulp... om even als tussenstap op adem te komen...
In februari 2023 startte ik mijn opleiding "Orthopedagogisch Begeleider" Arteveldehogeschool om mij te verdiepen in de doelgroep van mensen met een "diep verstandelijke beperking"...
Semester 1 en 2 slaagde ik met g***s en liep ik stage in het dagcentrum (Bottelare) en de woonondersteuning (Gijzenzele) van De Beweging...
Het derde semester koos ik er bewust voor om geen stage te lopen (de supervisies en stageopdrachten van de school zijn niet van de 🐱)... maar enkel "les" en opgeslorpt worden door "huismoeder zijn" waren niet aan mij besteed... dus ging ik finaal solliciteren in de omgeving waar ik initieel wou landen... Ebergiste in Vurste...
Ik kreeg het warm van "C" die wekelijks op zaterdag langskwam in mijn winkeltje met zijn zakcentje... zo is mijn liefde voor de doelgroep ontsproten...
Ik werk nu 20 uur in Borgwal... op 500 m van m'n voordeur... dus ga lekker gezond à pied naar mijn werk... en combineer het met mijn studies... Ik ben er geland in een groep van 11 lieve bewoners met een diep verstandelijke beperking en een top team van mature, ervaren en zorgende collega's!
Omwille van dementie heeft mijn omaatje nooit geweten dat ik gestopt ben met mijn bloemenwinkeltje... haar foto weerspiegelt haar eerste en tevens laatste bezoekje aan mijn winkeltje... haar dementie heeft ertoe geleid dat het verplaatsen uit haar vertrouwde omgeving enkel voor verwarring en emotionaliteit zorgden...
Ik heb vrijdagnacht bij haar gewaakt... 2 uur lang kneep ze vol overgave in mijn hand... ik heb verteld... herinneringen opgehaald... gezegd hoe dankbaar ik ben voor alle talenten die ze me heeft achtergelaten... benoemd hoe graag we haar hebben gezien... geluisterd naar haar lievelingsmuziek van Edith Piaf... gehuild... en gelost...
Non, je ne regrette rien... et... Je vois la vie en r(h)os(d)e... grace à toi!
🤍🌸🤍🌸🤍🌸🤍🌸🤍🌸🤍🌸🤍🌸
P.S. Ik hoop dat het goed gaat met iedereen die me lief was ten tijde van La vie en Rhode 🙏🥰🌹
