Tine Top

02/06/2026

Gisterenavond kwamen we voor de 4de keer samen in het groepstraject Volop Leven. 🔥
Wat een mooie verbindende avonden steeds weer. 🙏

Zo fijn om getuige te mogen zijn van de veranderingen die ontstaan.

De evoluties bestaan uit: je leven ondergaan naar je leven in handen nemen én het volop leven.

We hadden het over hoe sommige pijnlijke gebeurtenissen die in eerste instantie aanvoelen als een zware en pijnlijke last kunnen transformeren in een rijke voedingsbodem voor het nu.

Cruciaal hierbij is: het zijn niet de feiten op zich die jou het leven zwaar maken maar de betekenis die jij eraan geeft. En die betekenis is optioneel.

Iemand vertelde hoe ze bij een vingerknip van een ander onmiddellijk reageerde en haar eigen bezigheid instant staakte naar haar mening te durven verwoorden en te doen wat ze écht wou. Én het bovendien ook echt goed voelde. 💛

Ook interesse om samen met anderen hierin te groeien? Stuur me je email en dan breng ik je als eerste op de hoogte van de nieuwe reeks na de zomer.
👉 [email protected] 👈

01/06/2026

Deze avond!

Op 1 juni doen we onze deuren opnieuw open voor Pieter Deknudt van Reveil 🔥
https://www.rouwenverliescafe.org/aanbod/onze-rouwcafes/rouw-en-verliescafe-Cultuur Poperinge
Warme welkom aan allen !

19/05/2026

"Ik was een creatie geworden van wat iedereen rondom me zei."

Dit is wat ik een klant hoorde zeggen deze week. Beetje bij beetje is ze nu zichzelf aan het losmaken van al die 'post its' die ze jaren aan een stuk verzamelde waardoor ze op den duur niet meer wist wie of wat ze was.

Ik vond het zelf wat verbazingwekkend toen ze enkele acties vertelde die ze had ondernomen. Als ik haar vroeg vanwaar ze de kracht haalde om het effectief toe te passen zei ze: "ik werd erg ongelukkig van hoe het vroeger was. Nu leerde ik dat iedereen zijn eigen mening mag hebben én dat mijn mening er ook mag zijn en ik merk dat dit me een veel beter gevoel geeft. Nu probeer ik deel te nemen aan het leven en vroeger onderging ik het ..."

Wanneer mensen me vragen: is toch zwaar jouw werk, is altijd miserie... Neen, dat is het duidelijk niet! :-)🙏🧡

13/05/2026

Waarom is die ene stap vaak zo moeilijk?

Ik hoorde het m'n osteopaat en kinesist al verschillende keren zeggen: mensen blijven terugkomen met dezelfde klachten, ook al gaven ze vaak het advies om eens begeleiding te zoeken en hun manier van in het leven staan aan te pakken...

Die éne stap naar mentale ondersteuning... . Waarom blijft het zoveel makkelijker om naar de kine, kapper of dermatoloog te gaan?

Ik hoor vaak: 'erover praten zal het niet oplossen' of 'ik ben in het verleden al gaan spreken met iemand en er is niets veranderd'.

En inderdaad, praten alleen zorgt niet voor verandering. Ermee aan de slag gaan en het toepassen in jouw leven wél.
Meer zelfs: het zijn tools die je de rest van je leven kan inzetten zodanig dat hoe je je voelt niet meer afhankelijk is van gebeurtenissen in je verleden of heden, van je partner die niet doet wat je verwacht, je kinderen die het respect niet tonen waarvan je vindt dat je het verdient, je werkgever die niet dankbaar is, je collega's die niet collegiaal zijn, je ex die niet doet wat je hoopte, ... .

Volop leven én je niet afhankelijk opstellen van alles rondom jou. Het kan! Maar het komt niet zomaar uit de lucht gevallen.

11/05/2026

Misschien niet heel erg duidelijk op de foto's, maar er was enorm veel wind

Een sprekende foto voor wat ik klanten vaak hoor vertellen: ze doen zich 'sterker' voor dan ze zich voelen, hebben het gevoel constant wind tegen te hebben, blijven de wind trotseren en hebben het gevoel er alleen voor te staan. (FOTO 1). Wanneer ik vraag: hoe zou je partner, je kinderen, je vriend of vriendin reageren als ze hier nu bij ons zaten in gesprek en je dit alles horen vertellen? Dan krijg ik vaak het antwoord dat ze zouden schrikken, dat ze niet weten dat het zo 'diep' zit.

👉 Waarom zo lang over je eigen grenzen gaan en de schone schijn ophouden? Doen alsof het goed met je gaat?

Alles begint bij jezelf erkenning geven én hulp toelaten. (FOTO 2) Even stilstaan, even tijd nemen. Jezelf serieus nemen én je eigen leven in handen nemen ipv te laten bepalen en alsmaar door te doen. Niet door egoïstisch te worden maar door vanuit liefde en zorg met jezelf en anderen om te gaan. En nee, dit is niet gemakkelijk en vraagt moed en doorzetting, maar het loont sowieso!

Niemand kan dit in jouw plaats doen.
Ik krijg soms rillingen over gans mijn lijf als ik hoor hoe hard mensen innerlijk met zichzelf omgaan. Op den duur eist dit onverbiddelijk zijn tol. Op mentaal en/of lichamelijk vlak. En wanneer het lichaam begint te spreken, ben je vaak al lang over je grenzen aan het gaan.

Weet dat een groot stuk van ons lijden eigenlijk een (onbewuste) keuze is. Wanneer je dit kan gaan opmerken, kan je het anders gaan doen en inoefenen, nl. geen onnodig lijden toevoegen. Maar alleen lukt dit niet, want anders had je het al lang gedaan.

Vandaag had ik een gesprek met een klant die al héél wat in haar rugzak zitten heeft. Van levend tot levens verlies. Prachtig om te zien hoe zij evolueerde van extreem hard met zichzelf omgaan (waar ze zich aanvankelijk niet van bewust was) naar veel milder met zichzelf omgaan. De feiten zijn gelijk gebleven, haar rugzak ook, wat wel veranderde is hoe zij hem draagt en hoe zij op die manier terug gaat leven ipv overleven.

Zo dankbaar om deze evoluties te mogen meemaken vanop de eerste rij. 🙏

Indien interesse in een kennismakingsgesprek, stuur me een pb.

04/05/2026

M. kwam vandaag voor de 4de keer langs op gesprek. Een kleine 4 maanden geleden starten we een 1:1 traject op na herhaaldelijk aandringen van haar kinderen en huisarts om hulp te zoeken. Om het te benoemen zoals het was: zij was toen een hoopje ellende met heel veel angst voor het leven en de toekomst.
Haar hulpvraag was: 'het overlijden van mijn partner verwerken en niet blijven vasthangen in de rouw.'

Deze middag zei ze me: "weet je dat ik eigenlijk niet vast zat in mijn rouw, maar dat het mijn gedachten waren over mezelf en mijn leven die ervoor zorgden dat ik me zo slecht voelde?". En ja, ik zag het en wist het én ben zo blij dat zij het nu ook wist.

M. wist voor ze in begeleiding kwam niet dat ze zelf actief ook een impact kan hebben op hoe ze zich voelt. Ze gaat pro actief aan de slag én ze gebruikt dagelijkse voorbeelden en triggers om voor zichzelf een beter leven te creëren. De heel ingrijpende gebeurtenissen in haar jeugd, het overlijden van haar partner zijn er nog steeds en dit verandert nooit. Maar het bepaalt niet meer hoe ze zich voelt. Ze leerde toe te laten wat is en geen lijden toe te voegen. Ze leerde dat niet de gebeurtenissen op zich ervoor zorgen dat ze zich niet goed voelt, maar de betekenis die zij daar aan geeft.
Ze vertelt met blinkende ogen hoe het speelse, vrolijke kind die ze vroeger was (voor al het pijnlijke gebeurde), terug aan het ontwaken is.

En dit is wat ik vaak merk: rouw om gelijke welke gebeurtenis kan een vergrootglas leggen op hoe we in ons leven staan. Het kan een uitnodiging zijn om met wat je in dat vergrootglas ziet aan de slag te gaan en je heden en je toekomst er niet (meer) door te laten bepalen. Dat is de vrije keuze die elk van ons heeft.

Zalig om te zien en te voelen hoe mensen kunnen evolueren van overleven naar echt terug volop leven!

👉 Welke weg kies jij?

29/04/2026

In memoriam Dr. Edith Eger (1927 – 2026)

Het boek 'De Keuze' van Edith Eger was niet zomaar een inspiratiebron, het zorgde voor een fundamentele shift in mijn leven.

Lange tijd leefde ik met de onzichtbare stempel van 'de pechvogel'. De wereld vertelde me dat het ergste wat een mens kan overkomen, mij was overkomen: het verlies van mijn kind. (wat ik trouwens niet vind, er zijn zoveel 'erge' dingen). Onbewust ging ik daarnaar leven, als iemand die voor altijd een loodzware last met zich mee moest zeulen.

Het boek van Edith Eger leerde me dat ik hierin een keuze had. Niet over wat er is gebeurd, maar over hoe ik daarna verder leef. Ik besefte dat ik me niet de rest van mijn leven een slachtoffer hoefde te voelen en dat mijn leven , ondanks het gemis, weer heel mooi kon worden.

Later ontdekte ik de existentiële dimensie van ons bestaan. Ik leerde dat wat ons overkomt, geen eindstation is, maar juist de voedingsbodem kan zijn voor een voller en vrijer leven. Voor mij zijn er drie essentiële bouwstenen nodig, die ik ook integreer in mijn begeleidingen, om na een ingrijpende gebeurtenis weer echt te kunnen leven:

🌸De keuze: De moed om je eigen mentale gevangenis te verlaten.
🌸Existentiële diepgang: De bereidheid om betekenis te vinden in de pijn en het groter geheel te zien.
🌸De juiste kennis over rouw: Begrijpen hoe rouw werkt, zodat het je niet langer verlamt, maar transformeert.

Dankjewel, Dr. Edith Eger, om me te laten zien dat we altijd, in elke omstandigheid, kunnen kiezen voor het leven. ✨

28/04/2026

Met welke 'derde' ga jij verder? Durf jij je waarheid te spreken? 💪🏻👊🏻😃

22/04/2026