GOED IN Frankrijk

GOED IN Frankrijk 🇫🇷 GOED IN FRANKRIJK
✈️Emigratie - Reizen - Nieuws uit Frankrijk
🎥 Docu met inspirerende verhalen
📲 Volg ons en maak jouw droom waar!

Een Reis door de bloedige en koninklijke geschiedenis van de Argonne.Wie door het rustieke noordoosten van Frankrijk rij...
03/09/2026

Een Reis door de bloedige en koninklijke geschiedenis van de Argonne.

Wie door het rustieke noordoosten van Frankrijk rijdt, ziet op het eerste gezicht vooral glooiende heuvels, dichte eikenbossen en slaperige dorpen. Maar wie beter kijkt, ontdekt dat de bodem van de Argonne doordrenkt is met geschiedenis.

Van de fatale vluchtpoging van koning Lodewijk XVI tot een verwoestende mijnenoorlog onder de grond: een reis langs deze historische route voelt als een tijdmachine waarin de Franse Revolutie en de Eerste Wereldoorlog elkaar in sneltreinvaart afwisselen.

De reis begint op een plek die leest als een tragedie in steen en aarde. Vóór september 1914 lag hier het idyllische heuveldorp Vauquois. Vandaag de dag bestaat het niet meer op zijn oorspronkelijke plek; het werd letterlijk van de kaart geblazen.
Gedurende de Eerste Wereldoorlog groeven Franse en Duitse troepen zich in op dezelfde smalle heuvelrug.

Toen een frontale doorbraak onmogelijk bleek, verplaatste de strijd zich naar het duister: ondergronds. In een kleinschalige maar meedogenloze mijnenoorlog groeven soldaten kilometers aan tunnels, wachten op het geluid van de pikhouweel van de vijand, om vervolgens duizenden kilo’s dynamiet tot ontploffing te brengen.

Het resultaat is een surrealistisch, maanachtig landschap. Gigantische kraters (entonnoirs) snijden de heuvel tot op de dag van vandaag diep in tweeën. Wandelend langs de randen voel je de beklemmende stilte die de plek nu omhult. Met een gids is het zelfs mogelijk af te dalen in de bewaard gebleven ondergrondse stollen, waar het leven van de soldaten zich jarenlang afspeelde.

Een paar kilometer noordelijker ligt Cheppy. Op het eerste gezicht een doorsnee Frans dorpje, maar in september 1918 het strijdtoneel van een van de modernste veldslagen van zijn tijd. Tijdens het grote geallieerde Meuse-Argonne-offensief werd hier voor het eerst op grote schaal gebruikgemaakt van lichte tanks.
Onder de Amerikaanse officieren die hier vochten, bevond zich een jonge luitenant-kolonel genaamd George S. Patton — de latere legendarische generaal uit de Tweede Wereldoorlog. Patton raakte bij Cheppy gewond aan zijn been terwijl hij zijn tankbrigade persoonlijk door het vijandelijke vuur leidde. Het indrukwekkende monument voor de Missouri Volunteers in het dorp herinnert aan de zware tol die werd betaald voor de uiteindelijke bevrijding van de regio.

De nacht waarin de Franse monarchie viel: Varennes-en-Argonne
In Varennes-en-Argonne verschuift het historische vizier ruim een eeuw terug in de tijd. Het is de nacht van 21 juni 1791. Een zware, onopvallende koets rolt door de smalle straatjes van Varennes. In de wagen zit een gezin in eenvoudige kledij, vermomd als de familie van een Russische barones.

In werkelijkheid betreft het koning Lodewijk XVI en koningin Marie-Antoinette, op de vlucht voor de Franse Revolutie in Parijs.
De lokale postmeester Jean-Baptiste Drouet had de koning herkend van een afbeelding op een bankbiljet en sloeg alarm. De koninklijke vlucht eindigde abrupt bij de brug over de Aire. Lodewijk XVI werd gearresteerd, teruggevoerd naar Parijs en ruim een jaar later onder de guillotine terechtgesteld.
In Varennes herinnert het boeiende Musée d'Argonne aan deze historische omwenteling. Bezoekers kunnen exact de route wandelen die de koninklijke koets aflegde tot aan de plek waar de arrestatie plaatsvond, een scherp contrast met de latere oorlogssporen in hetzelfde dorp.

Wie vanuit Varennes oostwaarts rijdt, ziet hem al van verre boven het landschap uitsteken: de gigantische witte granieten kolom van het Mémorial de Montfaucon. Dit 60 meter hoge monument herdenkt het succesvolle Meuse-Argonne-offensief van 1918, het grootste Amerikaanse offensief tot dan toe, waarbij meer dan een miljoen Amerikaanse soldaten betrokken waren.

Het beklimmen van de 212 treden beloont de bezoeker met een weids panoramisch uitzicht over de voormalige gevechtslinies. Waar nu groene velden en rustige bossen liggen, lag een eeuw geleden een verwoest inferno. Direct achter het strakke, Amerikaanse monument staan de grimmige ruïnes van de oude dorpskerk van Montfaucon, die door de Duitse bezetter als observatiepost werd gebruikt.

De route vindt zijn natuurlijke slotstuk in Clermont-en-Argonne, een stadje dat dramatisch is gebouwd op een steile rotsformatie. Vanaf het plateau bij de kapel Sainte-Anne kijkt men uit over de vallei van de Aire en de rand van het immense Forêt d'Argonne.
Dit dichte, rotsachtige woud vormde tijdens de Eerste Wereldoorlog een natuurlijk fort. Duizenden soldaten leefden hier jarenlang in de schaduw van de bomen. Wie vandaag de dag het bos in wandelt, ontdekt al snel dat de natuur de sporen niet heeft kunnen uitwissen.

Tussen de eiken en varens liggen overgroeide loopgraven, betonnen bunkers en de bekende Kaiser-Tunnel, een ondergronds complex dat door de Duitsers werd aangelegd om troepen veilig onder het bos door te verplaatsen. Ook herbergt het bos het verhaal van het legendarische Lost Battalion, een Amerikaanse eenheid die dagenlang omsingeld raakte zonder voorraden, maar weigerde op te geven.

Goed nieuws voor wie deze route zelf wil beleven!

Het ontdekken van dit indrukwekkende en gelaagde landschap kan tegenwoordig op een heel bijzondere, milieuvriendelijke én ontspannen manier. Via onze bedrijvenlijst vind je namelijk Rob & Annemie van het bedrijf E-Cigale.

Zij nemen je op hun robuuste, elektrische all-terrain steps moeiteloos mee langs al deze historische hoogtepunten. Zo zoef je in de open lucht door de indrukwekkende bossen, over de glooiende heuvels en langs de monumenten, terwijl Rob en Annemie hun lokale passie en verhalen met je delen. Een unieke combinatie van avontuur, natuur en historie en dankzij de elektrische ondersteuning is het voor iedereen een toegankelijke én onvergetelijke belevenis!

E-Cigale

Liever een aantal dagen in de streek verblijven? Dat kan bij Le Mont Cigale neem een kijkje op Globelander !

🇫🇷 Ondernemer of verhuurder in Frankrijk? Bereik onze Frankrijk-liefhebbers.Met Goed in Frankrijk hebben we in 2026 al r...
02/09/2026

🇫🇷 Ondernemer of verhuurder in Frankrijk? Bereik onze Frankrijk-liefhebbers.

Met Goed in Frankrijk hebben we in 2026 al ruim 5 miljoen weergaven behaald. Wij brengen jouw accommodatie of bedrijf direct onder de aandacht bij actieve, Nederlandstalige Frankrijk-genieters.

Maak nu gebruik van onze tijdelijke acties:
🏡 Voor vakantieverblijven (Rubriek "Vakantie in eigen taal")
-Geen commissie: Directe boekingen, 100% van de inkomsten zijn voor jou.
-Slimme koppeling: We tippen jouw verblijf in relevante artikelen (bijv. een accommodatie in de regio bij een artikel over de Mont Saint-Michel).
-Dubbele exposure: Automatisch ook zichtbaar op het internationale platform Globelander.

Tijdelijke actie: Slechts € 120 per jaar (i.p.v. € 190).

💼 Voor ondernemers in Frankrijk (Exclusieve Bedrijfslijst)
Een professionele vermelding met logo/foto, beschrijving en directe links naar jouw website of socials.

Vliegende start-actie: Eenmalig € 25 voor een levenslange vermelding (geen terugkerend abonnement!).

🎁 NIEUW & EXCLUSIEF VOOR LEDEN:
Direct toegang tot ons kortingsplatform met inmiddels al meer dan 56 aantrekkelijke kortingen bij topmerken zoals LG, Castorama, BUT, SodaStream, SMEG en vele anderen!

👉 Bekijk onze vernieuwde website op www.goedinfrankrijk.fr

&BFrankrijk

"Fietsen in de bergen is dichter bij de goden komen"zanger Guido Belcanto neemt afscheid van zijn geliefde Franse toevlu...
02/09/2026

"Fietsen in de bergen is dichter bij de goden komen"
zanger Guido Belcanto neemt afscheid van zijn geliefde Franse toevluchtsoord in de Ariège: een gesprek over wilde natuur, spirituele fietstochten en een ongeziene creatieve storm.

Het Franse departement van de Ariège, verscholen in de ruige Pyreneeën, is een van de laatst overgebleven plekken waar de natuur nog oprecht ongetemd is. Het is een streek van mythische bergpassen, diepe bossen en een stilte die je bijna kunt aanraken.

Zelfs beren zwerven er nog in het wild rond. Het was precies in dit authentieke, onbedorven landschap dat de keizer van het levenslied Guido Belcanto jaren geleden zijn hart verloor. Nu zijn vaste stek er te koop staat, blikt hij terug op een periode van diepe ontlading, spirituele fietstochten en een artistieke uitbarsting die hij nooit eerder meemaakte.

De zoektocht naar een eigen stek op Franse bodem sproot niet voort uit een luxewens, maar uit een pure, onuitblusbare passie. "Mijn grootste passie, naast muziek, is fietsen. Meer in het bijzonder in de bergen," vertelt Belcanto met voelbare begeistering. "Daartoe is er bij ons in de Lage Landen zo goed als geen mogelijkheid."

Tijdens een van zijn veelvuldige fietsvakanties streken zijn wielen neer in de Ariège. De streek werd niet overspoeld door massatoerisme en ademde nog een pure, eeuwenoude authenticiteit. "Ik ben op slag verliefd geworden op deze streek en droomde ervan om daar een vaste stek te verwerven. En dat is me uiteindelijk gelukt."

Als je kan zeggen: 'Ik woon in een streek waar nog beren in het wild leven', dat vind ik niet niks.

Voor Belcanto was zijn verblijf in Frankrijk niet zomaar een vakantie; het was een herbronning van lichaam en geest. De woeste, sublieme natuurpracht met al haar fauna en flora liet een onuitwisbare indruk achter. Maar het waren vooral de fietstochten over de machtige bergpassen die hem tot in de ziel raakten.

Wie echter denkt dat de zanger geobsedeerd was door prestatiedrang of tijden, heeft het mis. Prestatiedrang heeft geen plaats op zijn stuur. "Voor mij is al dat fietsen niet in de eerste plaats een sportieve prestatie," benadrukt hij. "Geen snelheidsmeter of chronometer op het stuur, geen hartslagmeter, niets van dat alles. Ik fiets geheel op mijn eigen intuïtie. Ik wil opgaan in de natuur, mijn hoofd leegmaken en me vrij voelen. Fietsen is voor mij een spirituele ervaring. Het geeft je het gevoel dichter bij de goden te komen."

Die afzondering en de betoverende omgeving bleken een ongekende voedingsbodem voor zijn muzikale werk. Belcanto herinnert zich levendig het voorjaar van 2020, toen de coronapandemie de wereld op haar kop zette.
"De corona-epidemie was net uitgebroken en de mensen mochten hun huis niet meer uit. Ik was gelukkig net op tijd naar Frankrijk vertrokken precies één dag voordat de grenzen dicht gingen," vertelt hij. Noodgedwongen vastgekluisterd aan zijn Franse toevluchtsoord, afgesneden van het gejaagde leven en zonder afleiding van tv of smartphone, zocht hij zijn toevlucht in intellectuele arbeid.

Het resultaat was verbluffend: "Nooit voorheen en ook nooit meer nadien heeft mijn inspiratie zo rijkelijk gestroomd. In die coronaperiode schreef ik minstens dertig songs op een goeie drie maanden tijd. Bij mij helpt het om creatief te zijn wanneer ik me helemaal los van de wereld kan voelen. En daarvoor moest ik absoluut in Frankrijk zijn."

Waarom besluit een mens zo’n paradijselijke plek na al die jaren te verkopen? Voor Belcanto is het antwoord helder, maar niet zonder melancholie. Na zeven jaar begon er een gevoel van déjà vu op te treden.
"Ik kende de regio als mijn broekzak. Ik had alle mogelijke beklimmingen per fiets minstens tien keer gedaan, waardoor de verwondering gestaag minder werd," legt hij uit.

Bovendien bracht zijn eigendom ook beperkingen met zich mee. "Als je zo'n vakantiewoning hebt, ga je nooit nog eens ergens anders naartoe. Het begon als een bijna-verplichting aan te voelen om ieder jaar drie of vier maanden daar door te brengen." Ook de afstand speelde mee: met 1250 kilometer vanaf Antwerpen was 'even op en neer voor een weekendje' simpelweg onmogelijk.

Hoewel hij zijn huis verkoopt, betekent dit geenszins een definitief afscheid van Frankrijk. "Frankrijk zal altijd mijn geliefkoosde fietsland blijven en mijn fietsvakanties zullen blijven duren zolang het fysiek mogelijk is," verzekert de zanger. Een nieuw huis kopen op Franse bodem zit er echter niet meer in, laat staan een definitieve emigratie.
"Dat gaat niet omdat mijn zangcarrière me nog zoveel werk en voldoening geeft. Mijn werkterrein is nu eenmaal de Lage Landen, daar waar men Vlaams en Nederlands praat en begrijpt."

Voor de toekomstige eigenaar van het pand heeft Guido tot slot nog één dringende, van harte welgemeende boodschap:
"Laat het huis zijn zoals het is... Doe geen ingrijpende verbouwingen... Hou de ZIEL van het huis in ere."

_____

�Meer weten over de woning van Guido: https://www.century21.fr/annonces/f/achat-maison-appartement/v-boussenac/

Dat Guido Belcanto nog steeds relevant is bewijst hij ook met zijn nieuwe plaat “Het Paviljoen der Menselijke Driften” �Wie Belcanto live aan het werk wil zien kan op 10 oktober 2026 terecht in de Brusselse AB

(tickets & info: https://zebrix.abconcerts.be/nl/agenda/guido-belcanto-paviljoen-der-menselijke-driften-albumpremiere/a10Qw00000GuP49IAF)

Het Gezicht van de Republiek: Wie is de vrouw die je overal in Frankrijk tegenkomt?Wie een voet op Franse bodem zet, ont...
01/09/2026

Het Gezicht van de Republiek: Wie is de vrouw die je overal in Frankrijk tegenkomt?

Wie een voet op Franse bodem zet, ontkomt niet aan haar blik. Haar buste staart je aan in het gemeentehuis, staat strak getekend op de postzegel, siert het wisselgeld in je portemonnee en vormt het stempel op elk officieel overheidsdocument. Haar naam is Marianne. Hoewel ze nooit een echte hartslag heeft gehad, is ze al jaren de machtigste en meest alomtegenwoordige vrouw van de Franse Republiek.

Haar geboorte op het wereldtoneel was een daad van verzet. Toen de Franse Revolutie in 1789 de monarchie omverwierp, zocht de nieuwe machthebber, het volk, naar een manier om abstracte idealen als vrijheid, gelijkheid en broederschap een menselijk gezicht te geven. Het moest een radicaal contrast vormen met de kille portretten van gezalfde koningen.

De keuze viel op de combinatie van Marie en Anne, destijds de twee meest alledaagse voornamen op het Franse platteland. De boodschap achter die keuze was even simpel als revolutionair: de staat behoorde voortaan niet meer toe aan de aristocratie, maar aan de gewone man en vrouw.

Wie haar verschijning ontleedt, ziet een wandelend geschiedenisboek vol symboliek. Op haar hoofd draagt ze steevast de rode Frygische muts, het hoofddeksel dat in het Romeinse Rijk werd geschonken aan bevrijde slaven als teken van hun herwonnen waardigheid.

De rood-wit-blauwe kokarde op haar borst herinnert aan de Franse driekleur, terwijl haar ontblote borst niet bedoeld is om te shockeren, maar verwijst naar de klassieke traditie van de voedende moederfiguur die haar burgers beschermt en voedt. Eugène Delacroix legde deze rauwe, vastberaden kracht onsterfelijk vast in zijn beroemde schilderij De Vrijheid leidt het volk, waar ze met de vlag in de hand over de barricades klimt.

Wat Marianne uniek maakt, is dat ze nooit een verstijfd monument is geworden; ze ademt mee met de tijdgeest. Er bestaat in Frankrijk namelijk geen enkele wet die voorschrijft hoe haar gezicht er exact uit moet zien. Burgemeesters mogen zelf kiezen welke buste ze in hun trouwzaal zetten, wat in de vorige eeuw leidde tot een bijzondere traditie. Vanaf de jaren zestig gaven iconische Franse vrouwen hun gelaatstrekken aan het symbool. Zo transformeerde Marianne door de decennia heen van de verleidelijke trekken van Brigitte Bardot naar de elegante blik van Catherine Deneuve en het gezicht van supermodel Laetitia Casta.

Ook de zittende macht gebruikt haar om een eigen stempel op het land te drukken. Bij het aantreden van een nieuwe president kiest het staatshoofd traditiegetrouw een nieuw ontwerp voor de standaard postzegel. Daarmee wordt Marianne subtiel aangepast aan de tijd: soms strak en modern, soms klassiek, maar altijd herkenbaar.

Zelfs in tijden van politieke strijd blijft ze het strijdtoneel beheersen. In het negentiende-eeuwse Frankrijk woedde er een visuele strijd tussen de rebellieuze Marianne met loshangend haar en open borst, geliefd bij de radicale linkerzijde, en de wijze, beheerste Marianne met opgestoken haar en een kroon van korenaren, die het hart van de conservatieven sneller deed kloppen.

Vandaag de dag is ze gestroomlijnd in het officiële logo van de overheid, maar haar ziel ligt op straat. Of ze nu op de muur van een Parijse steeg is gespoten als feministisch icoon of glanst op een muntstuk van twintig cent: Marianne blijft de levende belichaming van de Franse ziel.

Wie vanaf morgen kledij wil kopen op Shein, Alibaba of Temu zal dieper in de buidel moeten tasten. Frankrijk voert vanaf...
31/08/2026

Wie vanaf morgen kledij wil kopen op Shein, Alibaba of Temu zal dieper in de buidel moeten tasten.

Frankrijk voert vanaf morgen de ecologische bijdrage in, een heffing die de vloedgolf aan ultrasnelle mode een halt moet toeroepen. Wat begint met een toeslag van enkele euro’s, groeit de komende jaren uit tot een fikse boete op wegwerpkleding. Tegen 2030 kan de extra heffing voor grotere kledingstukken namelijk oplopen tot bijna twintig euro.

Met de maatregel trekt Frankrijk het felst van leer tegen de gigantische stroom aan goedkope kleding die het land dagelijks binnenstroomt. Parijs verwijt de Chinese platformen niet alleen grootschalige milieuvervuiling en oneerlijke concurrentie met de Europese winkelstraat, maar wijst ook naar berichten over dwangarbeid. Om het verdienmodel van de ultrafastfashion direct aan te vallen, blijft het bovendien niet bij een financiële sanctie alleen; Frankrijk voert tegelijk een algeheel verbod in op reclame voor dit soort kleding. De nieuwe heffing komt daarbovenop nog eens boven op de Europese pakjestaks die deze zomer van kracht werd voor kleine zendingen van buiten de Unie.

Het innen van de bijdrage komt in handen van eco-organisatie Refashion, de organisatie hanteert een complexe formule om de definitieve toeslag per kledingstuk te bepalen. Daarbij weegt het volume dat een merk op de markt brengt zwaar mee, net als de verkoopprijs. Extreem lage prijzen worden extra hard afgestraft omdat ze consumenten ontmoedigen om kleding te laten herstellen, terwijl tweedehandskleding volledig buiten de regeling valt.

De impact van die formule wordt snel duidelijk wanneer de cijfers van verschillende ketens naast elkaar worden gelegd. Waar een traditionele spelers zoals Zara op jaarbasis zo’n 20.000 verschillende stuks op de markt brengt, slingert een gigant als Shein er jaarlijks maar liefst 1,7 miljoen doorheen. Voor een simpele jeansbroek van zo’n platform betekent dat concreet dat de consument in 2026 al negen euro extra betaalt, een bedrag dat tegen het einde van het decennium stijgt naar zeventien euro extra.

Toch zwelt ook de kritiek op de maatregel aan. Toen de wet afgelopen zomer werd goedgekeurd, werd al snel duidelijk dat met name de Chinese platformen in het vizier liggen. Europese giganten zoals Primark, H&M en Zara ontspringen grotendeels de dans. Beijing reageerde dan ook furieus op het Franse initiatief, sprak van verholen protectionisme en dreigde vrijwel direct met economische tegenmaatregelen.

Hoe koning Willem III Europa op de rand van een wereldoorlog bracht...Het had niet veel gescheeld of Luxemburg was vanda...
31/08/2026

Hoe koning Willem III Europa op de rand van een wereldoorlog bracht...

Het had niet veel gescheeld of Luxemburg was vandaag de dag een Frans departement geweest, België een bezet gebied, en Nederland de aanstichter van een vernietigende Europese oorlog maar dan al in 1867.

De spil in dit internationale drama was een Nederlandse koning met chronische geldzorgen, een expansieve Franse keizer en een spoor van geopolitieke roekeloosheid.

In de lente van 1867 vond achter de schermen van Paleis Soestdijk een van de meest omstreden koninklijke onderhandelingen uit de 19e eeuw plaats. Koning Willem III der Nederlanden, die door ingewikkelde historische verdragen ook Groothertog van Luxemburg was, zocht een snelle oplossing voor zijn persoonlijke financiële averij. Die oplossing dacht hij te vinden in Parijs.

De Franse keizer Napoleon III zocht wanhopig naar uitbreiding van zijn territorium en aanzien. Toen Willem III discreet liet doorschemeren dat het strategisch gelegen Luxemburg te koop stond, hapte Parijs direct toe met een bod van vijf miljoen goudguldens (vandaag zou dit zo een € 200 tot € 250 miljoen zijn.)

Voor de Nederlandse monarch was de rekensom snel gemaakt: een astronomisch bedrag op de privérekening van de Oranjes in ruil voor het verpatsen van een soeverein gebied. Willem III sloot de deal in het diepste geheim, volledig buiten het Nederlandse parlement en zijn eigen ministers om.

Wat de koning afdeed als een snelle vastgoedtransactie, ontketende een acute internationale crisissituatie. Zodra de geplande verkoop uitlekte, sloeg de vlam overal in Europa in de pan. Het jonge Koninkrijk België, dat zich pas in 1830 van Nederland had losgemaakt, zag de agressieve Franse expansie met lede ogen aan.

Een Franse inlijving van Luxemburg zou de Belgische oostgrens volledig omsingelen, waardoor men in Brussel vreesde dat een Franse inname van België daarna nog slechts een kwestie van tijd zou zijn.

Tegelijkertijd reageerde de machtige Pruisische kanselier Otto von Bismarck met luidruchtige woede. In de vesting van Luxemburg lag namelijk een Pruisisch garnizoen gelegerd. Berlijn maakte kraakhelder dat een Franse overname van de vesting zou worden beschouwd als een directe aanval. Europa kwam hiermee op de absolute rand van een grote continentale veldslag te staan, uitsluitend veroorzaakt door de hebberigheid van de Nederlandse vorst.

Pas toen de legers in Frankrijk en Pruisen zich al begonnen te mobiliseren, greep de Nederlandse regering onder leiding van premier Van Zuylen van Nijevelt in. De ministers dwongen de koning met het mes op de keel om de overeenkomst per direct te annuleren, omdat Nederland niet de zondebok wilde worden van een catastrofale bloedoorlog.

Tijdens de daaropvolgende Conferentie van Londen in mei 1867 werd de plooi ternauwernood gladgestreken. Luxemburg werd definitief neutraal verklaard en de Pruisische troepen trokken zich terug. Willem III behield zijn titel, maar zijn gezichtsverlies in binnen- en buitenland was gigantisch.

Het incident blijft een pijnlijk historisch voorbeeld van hoe de grens tussen verheven staatshuishouding en ordinaire zelfverrijking bij de 19e-eeuwse monarchie soms flinterdun was.

Was Willem III simpelweg een pragmatisch koopman die inspeelde op de geopolitiek van zijn tijd, of het ultieme bewijs dat de 19e-eeuwse monarchie haar eigen zakken vulde ten koste van de Europese veiligheid?

Cyberaanval en vernietigend rapport Macron: Het nieuwe schooljaar ingeluid voor Franse lerarenDe terugkeer van meer dan ...
31/08/2026

Cyberaanval en vernietigend rapport Macron: Het nieuwe schooljaar ingeluid voor Franse leraren

De terugkeer van meer dan 850.000 Franse leerkrachten naar hun klaslokalen had een feestelijk moment moeten zijn, maar verloopt onder een uiterst zwaar gesternte. Niet alleen legt de nasleep van een grote cyberaanval het werk op tal van scholen plat, ook de politieke balans van het onderwijsbeleid onder president Emmanuel Macron veroorzaakt grote verdeeldheid. Wat een rimpelloze start van het nieuwe schooljaar had moeten worden, legt in plaats daarvan de kwetsbaarheid én de diepe frictie binnen het Franse onderwijssysteem bloot.

De administratieve ontregeling vindt haar oorsprong in een cyberaanval die eind juli werd ontdekt op de servers van het ministerie van Onderwijs. Al snel bleek dat kwaadwillenden de hand hadden gelegd op gevoelige persoonsgegevens van tientallen duizenden leraren en leerlingen. Uit angst voor verdere escalatie werd de toegang tot talloze digitale hulpmiddelen en communicatiekanalen landelijk afgesloten. Dat besluit trof schoolbesturen midden in hun meest cruciale voorbereidingsfase.

Hoewel de problemen in het grootste deel van het land grotendeels zijn opgelost, blijft de toestand in de onderwijsregio’s Toulouse en Nantes kritiek. Daar is de digitale infrastructuur voor een belangrijk deel onbruikbaar gebleven. Schoolhoofden kunnen geen inschrijvingen of uitschrijvingen verwerken en zijn genoodzaakt om terug te vallen op pen en papier. Lesroosters worden weer handmatig opgesteld en fysiek uitgereikt, terwijl de digitale platforms voor communicatie met ouders en leerlingen nog zeker tot half september plat liggen.

Voor een aanzienlijke groep nog niet geplaatste leerlingen betekent deze digitale uitval bovendien dat zij weken in onzekerheid moeten afwachten op welke school zij uiteindelijk terechtkunnen.

De logistieke hinderpaal valt samen met een politiek geladen moment. Dit schooljaar is het laatste volledige cursusjaar van de tweede en laatste ambtsperiode van president Emmanuel Macron. Binnen het onderwijsveld heerst een bittere stemming over de erfenis van zijn beleid. Grote onderwijsbonden oordelen hard over de afgelopen tien jaar en stellen dat de hervormingen de kerntaak van het onderwijs, gelijke kansen en succes voor iedere leerling ernstig hebben aangetast.

Veel docenten geven aan het zicht op de maatschappelijke waarde van hun vak te zijn kwijtgereden.
Brede peilingen onder de beroepsgroep schetsen een even ontluisterend beeld. Het vertrouwen in de toekomst van het Franse onderwijssysteem is onder het personeel nagenoeg nihil. Naast de aanhoudende werkdruk en de afgenomen maatschappelijke waardering vormt de stagnatie van de koopkracht en de uitblijvende salarisherziening het grootste pijnpunt op de werkvloer.

De Franse regering probeert de sombere sfeer te weerleggen met positieve cijfers over het aantrekken van nieuw personeel. Na jaren van nijpende tekorten wijst het ministerie van Onderwijs op een aanzienlijke verbetering van het aantal ingevulde vacatures, waarbij zowel in het basisonderwijs als in het secundair onderwijs ruim 96 tot 98 procent van de posten is bezet. De overheid schrijft deze kentering toe aan de recente hervorming waarbij de toelatingsexamens voor het docentschap zijn vervroegd naar het derde bachelorjaar.

In de lerarenkamers wordt dit succes evenwel met argusogen bekeken. Vakbonden waarschuwen dat de gunstige wervingscijfers een tijdelijke optische illusie zijn, veroorzaakt door het eenmalig samenvallen van twee verschillende examenlichtingen tijdens het overgangsjaar. De kloof tussen de optimistische overheidsstatistieken en de dagelijkse werkelijkheid van de leraar lijkt daarmee aan het begin van dit cursusjaar dieper dan ooit.

Het schaduwrijk onder de LoirevalleiAchter de sprookjesachtige bouwwerken en glooiende wijngaarden van Saumur schuilt de...
31/08/2026

Het schaduwrijk onder de Loirevallei

Achter de sprookjesachtige bouwwerken en glooiende wijngaarden van Saumur schuilt de grootste ondergrondse beschaving van Europa. Een tocht door een duister gangenstelsel waar tegenwoordig wijnen rijpen, zeldzame dieren leven en eeuwenoude ambachten herleven.

Wie door het dal van de Loire reist, kijkt doorgaans omhoog naar de statige torens van de Franse adel. Maar de ware geschiedenis van de streek ligt diep onder de grond. Nergens in Europa heeft de mens de aarde zo intensief uitgehakt als in de regio rond Saumur. Wat ooit begon als een noodzakelijke winning van tufsteen en falun voor de bouw van paleizen, groeide door de eeuwen heen uit tot een volwaardige troglodietencultuur. Vandaag de dag ondergaat dit stenen labyrint een opmerkelijke renaissance.

Het meest spectaculaire bewijs van deze ondergrondse bouwkunst bevindt zich onder het Kasteel van Brézé. Aan de oppervlakte ziet de bezoeker een klassiek renaissancekasteel, maar negen meter onder de vloer van de droge slotgracht verschuilt zich een complete vesting met bijna vier kilometer aan gangen.

Tijdens middeleeuwse belegeringen trok de lokale bevolking zich hier massaal terug. Dit was geen tijdelijk schuiladres, maar een volwaardig zelfvoorzienend bolwerk. Onder de grond bevinden zich paardenstallen, een imposante keuken, slimme ventilatiekokers en een bakkerij waarvan de broodoven tot op de dag van vandaag functioneert. Opvallend is de aanwezigheid van een massieve ondergrondse druivenpers. De wijnproductie, destijds al een vitale levensader voor de lokale economie, mocht zelfs tijdens hevige belegeringen geen dag stilstaan.

Verder oostwaarts, in de steil oprijzende rotswanden van Montsoreau, bleven de uitgehakte steengroeven niet lang leeg staan. Zodra de steenhouwers vertrokken, ontdekten kwekers de ideale geconditioneerde omgeving van de kelders. De constante koele temperatuur en hoge luchtvochtigheid bleken geknipt voor de teelt van paddenstoelen.

Bij Le Saut aux Loups leidt een ondergronds parcours de bezoeker door de geschiedenis van de steenhouwerij én de champignonkweek. In de schemerige gangen gedijen tegenwoordig champignons, shiitakes, oesterzwammen en goudkopjes. In het bijbehorende restaurant wordt een aloude traditie in ere gehouden met de bereiding van galipettes. Dit zijn reusachtige goudkopjes die gevuld worden met geitenkaas, rillettes, zalm of slakken, waarna ze langzaam worden gegaard in een houtoven.

In Doué-la-Fontaine verplaatst het verhaal zich van menselijke defensie naar de geologische oertijd. Tien miljoen jaar geleden werd deze regio bedekt door een warme, subtropische zee. De afzetting van miljoenen schelpen en marien sediment vormde het zachte, kalkachtige falun-gesteente.
In de voormalige groeve Les Perrières is op basis van dit geologische verleden de meeslepende attractie Le Mystère des Faluns gerealiseerd.

In kathedraalachtige ondergrondse ruimtes van wel twintig meter hoog versmelten lichtprojecties en akoestische effecten. Bezoekers lopen er tussen virtuele haaien en prehistorische zeewezens die geprojecteerd worden op de ruwe rotswanden een magische confrontatie met de maritieme oorsprong van de streek.

Het rotsdorp Turquant vormt een van de best bewaarde troglodietennederzettingen uit de streek. Een kronkelende dorpswandeling toont hoe hele gezinnen eeuwenlang in de steilranden woonden, met uitzicht op de bovenliggende windmolens en wijngaarden. Hier herleefde ook het ambacht van de pommes tapées: gedroogde en ambachtelijk platgeslagen appels, een lang houdbare lekkernij die schippers op de Loire vroeger meenamen op hun reizen.

Het dorpsleven was onlosmakelijk verbonden met de fouée of fouace, een klein bol broodje dat op de heetste stenen van een houtoven wordt gebakken en in enkele seconden opblaast. In de plaatselijke ondergrondse restaurants worden deze broodjes heet geserveerd en gevuld met rillettes, geitenkaas of verse paddenstoelen. De dag afsluiten kan in La Demeure de la Vignole, waar gasten overnachten in stijlvolle grotkamers en ontspannen in een zwembad dat volledig uit de rotsen is gehouwen.

In de verlaten falungroeven van Doué-la-Fontaine bevindt zich bovendien de enige rotsdierentuin ter wereld: het Bioparc. Bijna 1.200 dieren, waaronder zeldzame okapi’s, sneeuwpanters, neushoorns en vogels, vinden hier beschutting. De steile rotswanden bieden een natuurlijk microklimaat dat bescherming biedt tegen weer en wind. Bezoekers verplaatsen zich via koele tunnels van het ene ecosysteem naar het andere, een unieke ervaring waarbij natuurbescherming en de historische rotswereld naadloos samenkomen.

Adresse

Monflanquin

Notifications

Soyez le premier à savoir et laissez-nous vous envoyer un courriel lorsque GOED IN Frankrijk publie des nouvelles et des promotions. Votre adresse e-mail ne sera pas utilisée à d'autres fins, et vous pouvez vous désabonner à tout moment.

Raccourcis

Partager