30/07/2026
Μου είναι πολύ δύσκολο να αποχωρίζομαι ανθρώπους, πράγματα και μέρη.
Ακόμα κι όταν ξέρω ότι η αλλαγή είναι για καλό, ότι σημαίνει εξέλιξη και μια νέα αρχή, δεν παύει να με ξεβολεύει, να με αγχώνει και να με συγκινεί.
Κοιτάζω αυτόν τον χώρο και θυμάμαι κάθε στιγμή που έζησα εδώ. Κάθε άνθρωπο που πέρασε από την πόρτα του. Κάθε δυσκολία, κάθε χαμόγελο, κάθε μικρή και μεγάλη νίκη.
Αυτό το γραφείο ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Για πέντε ολόκληρα χρόνια ήταν το δεύτερο σπίτι μου. Εδώ δούλεψα ατελείωτες ώρες, ξεκουράστηκα, αγχώθηκα, γέλασα, έκλαψα, ονειρεύτηκα και δημιούργησα.
Νιώθω πραγματικά ευγνώμων για όλους όσοι έγιναν μέρος αυτού του ταξιδιού.
Και πάνω απ’ όλα, ευχαριστώ τα κορίτσια μου. Ήσασταν και θα είστε δίπλα μου. Εδώ γνωριστήκαμε, δεθήκαμε και χτίσαμε κάτι που δύσκολα περιγράφεται με λόγια. Κάτι μαγικό, που το ξέρουμε μόνο εμείς.
Αντίο, πρώτο μας γραφείο. 🤍
Ώρα για το επόμενο όνειρο.
