29/10/2014
Vanaf 16 november tot half januari exposeren 4 kunstenaars in onze ruimte aan de Markt 4. U bent vanaf 15.00 van harte welkom voor de vernissage.
met trots presenteren wij onderstaand de kunstenaars.
Hans Leyerzapf
Hans Leijerzapf is geboren in Leiden in 1951.
In 1974 studeerde hij af aan de Koninklijke
Academie voor Beeldende Kunsten te Den
Haag in grafiek en schilderen.
Op de Academie had Hans al een voorliefde voor anekdotisch schilderen en tekenen en vond dat
kunst niet “verheven” moest zijn, maar juist
onderdeel van de samenleving. Door de jaren
heen ontwikkelde hij zijn stijl en keuze voor
onderwerpen.
Hans Leyerzapf heeft iets met mannen die in de weer zijn met alledaagse of niet alledaagse voorwerpen. Het zijn vaak onhandige poses, alsof de mannen met iets nutteloos bezig zijn en het voorwerp er in het geheel niet toe doet.
Bezoek onze site www.johannes-johanna-partners.com/kunstenaars/hans-leijerzapf/ en u krijgt een eerste indruk van de zijn werk.
Valentina d’Amaro
Valentina is geboren in 1966 in Massa ( Toscana ) Italy
Opleiding: Academy of Fine Art of Brera, Milan.
Leeft en werkt in Milaan.
In de schilderijen van Valentina D'Amaro worden het landschap, de natuur en het milieu uitgewerkt tot beelden, zoals ze in haar ogen zijn ontwikkeld en om zich daarna te ontwikkelen tot moderne composities.
Haar werk begint met foto’s maken tijdens haar vele reizen, dan het kiezen van dat wat instinctief de grootste indruk maakt op haar, om dan te vertalen naar het ontwerp op het doek, het veelvuldig aanbrengen van wijzigingen om het beter aan te passen aan haar gedachten zoals die vorm hebben gevat op grond van het potentieel aan beelden
Haar werk kenmerkt zich door een uiterste preciesiteit en fragiliteit
Exposities
2013
“Diàlogo entre paisajes” Valentina D'Amaro & Miguel Angel Iglesias, N2 Galerìa, Barcellona
“Oltre il paesaggio”, Galleria Marcorossi Artecontemporanea, Verona
2012
“Oltre il paesaggio”, Galleria Eventinove, Borgomanero (NO), Marcorossi Artecontemporanea Gallery, Monza (MB) and Galleria Ghetta, Ortisei (BZ). Text by C. Guidi
2011
Mars (Milan Artist Run Space), Milan
2010
“Trees, bushes and Fields”, Galleria Astuni, Pietrasanta, Italy. Text by Michele Robecchi
2006
“Shizen” Antonio Colombo Arte Contemporanea, Milan. Text by Luca Beatrice
2005
“Landscapes” Galeria Jorge Shirley, Lisbon
2004
“Senza Titolo” (Untitled), Antonio Colombo Arte Contemporanea, Milan. Text by Gianni Romano
2002
Kunstadapter Gallery, Frankfurt
2001
De March-Solbiati Contemporary Art Gallery, Legnano, Milan. Text by Gianni Romano
SELECTED GROUP SHOWS
2013
“Artrissima”, Galleria Artra Milano, curated by C. Guidi
“Scope Art Show”, Galleria Ghetta, New York
“Landina”, Palazzotto in Orta S. Giulio and CARS Omegna (VB), curated by L. Boisi
“Context Art” Miami, N2 Galerìa, Miami
“Winter update”, Galerie Van Campen & Rochtus, Antwerp, Belgium
2012
“Delle dissonanze - Antonio Stellatelli Collection”, Palazzo della Ragione, Verona
“Bianca feat. Mars”, Galleria Bianca, Palermo
“Biennale Italia - Cina”, Villa Reale, Monza (MB)
“Anni '90”, Studio d'Arte Cannaviello, Milan
2011
“54ma Biennale di Venezia”, Padiglione Italia, Padiglione Regione Lombardia, Palazzo Te, Mantova (MN)
2010
“A Retrospective of Works from The Sovereign European Art Prize 2005-2010”, The Guernsey Market, Guernsey, UK, and Hodgson Loom Gallery, Laxey, Isle of Man, UK
June 9-20th, “Sovereign European Art Prize”, Barbican Centre, London
2009
“Una forza del passato” HangART-7 13th edition, Hangar-7 Salzburg, Austria, curated by Lioba Reddeker and Basis-Wien
“I was much so much older then, I'm younger than that now”, gallery Antonio Colombo Arte Contemporanea, Milan
2008
“2000/2008 Arte a Legnano. Idee per una pinacoteca”, Castello Visconteo, Legnano (MI), Italy
2007
“Nuovi Pittori della Realtà” PAC, Milano
“Premio Michetti” Fondazione Michetti, Francavilla al Mare
“La Nuova Figurazione in Italia - to be continued” Fabbrica Borroni, Milano
2005
“Expanded Painting” Prague Biennal 2, Karlin Hall, Prague
“Premio Cairo 2005” - Winner - Palazzo della Permanente, Milano - Curated by Arte magazine
“Padiglione Italia out of Biennale” Trevi Flash Art Museum, Trevi, Italy
2004
“Italian painting: A new landscape” Galerie Hof & Huyser, Amsterdam
“Viaggio in Italia” (Travel to Italy), Castello Malaspina, Massa, Italy
“December/Dicembre” Galleria Astuni, Pietrasanta, Italy
2003
“La pittura come concetto” (Painting as concept), Palazzo Ducale, Massa, Italy
“Colectiva”, Galeria Jorge Shirley, Lisbon
“Toscana Picta” Italian Culture Institute of Lisbon, Lisbon
2002
“(Ultra) corpi”, Chiostro di S.Agostino, Pietrasanta, Italy
“301.302 kmq”, paesaggio italiano attraverso la pittura (Italian landscape through painting), Galleria Alessandro Bagnai, Florence
“Contemporary portrait” Torre medievale, Moggio Udinese, Italy
“Faces and Places” Biagiotti Contemporary Art Gallery, Florence
“Four ways” The four ways of the new italian contemporary landscape. Modern Art Gallery and St. Antonio Abate Church, Udine, Italy
“Premio LIssone” Modern Art Gallery, Lissone, Italy
2001
“Junge Italienische Malerei” (Young Italian Painting)
Galerie Binz&Krämer, Köln
Fabjbasaglia Gallery, Rimini, Italy
Ernst Hilger Gallery, Wien
Espace Ernst Hilger, Paris
2000
“Sui Generis” P.A.C. Contemporary Art Pavilion, Milan
1999
“Italian Memories” Guang D**g Museum of contemporary art, Canton, China
“Aggiunte al catalogo, nuova pittura italiana negli spazi del museo” (Adds to catalogue, new italian painting in museum spaces) G.A.M. Modern Art Gallery of Udine, Udine, Italy
AWARDS
2010 Sovereign European Art Prize, Barbican Centre, London
2005
Winner of the PREMIO CAIRO 6th edition, promoted by Arte Mondadori magazine and Urbano Cairo Editions:
Ten senior artists selected 30 young italian artists. A critic committee awarded the prize.
Senior Artists: Omar Galliani, Piero Gilardi, Aldo Mondino, Gian Marco Montesano, Giulio Paolini, Fabrizio Plessi, Salvo, Studio Azzurro, Massimo Vitali, Gilberto Zorio.
Members of Committee: Rosellina Archinto (Director of the Permanente Museum of Milan), Fabio Cavallucci (Director of the Galleria Civica di Trento), Daniela Clerici (Director Arte), Massimiliano Gioni (Director of the Fondazione Trussardi, Milan and Curator of Berlin Biennal 2006), Gianfranco Maraniello (Director of the Galleria d�Arte Moderna di Bologna), Jean-Hubert Martin (Director of the Padiglione d'Arte Contemporanea of Milan and Kunst Palast Museum, Dusseldorf), Marco Pierini (Director of the Contemporary Art Center Palazzo delle Papesse of Siena) and Stefano Zecchi (Professor of “Aesthetics” at the Università degli Studi of Milan and Culture Councillor of the city of Milan)
Bezoek onze site www.johannes-johanna-partners.com/kunstenaars/Valentinadámaro
Wim de Cauter
Het werk van Wim De Cauter bevindt zich op het snijpunt tussen techniek en fantasie, ingenieurskunst en escapisme, vakmanschap en droomproductie. Zoals Panamarenko een leerling is van de vliegtuigenbouwer da Vinci zo is De Cauter tegen wil en dank een geestesgenoot van Panamarenko. Als kind maakte hij al kranen op stootkarren die echte bewegende grijparmen hadden, en dat was lang voor hij met kunst bezig was. Zijn beeldhouwkunst gaat altijd over in mechanica en omgekeerd: zijn tuigen zijn altijd al onderweg om beeldhouwwerken te worden. Deze dubbele aanleg tussen kunstenaar en (zijn latere opleiding tot) mechanicus, grijpt ook dieper.
Bijna al zijn werken zijn metamorfoses: een automobiel wordt een rog die overgaat in een vrouwkont, een geologisch proces uit grotten wordt een designobject, plantenstammen worden harnassen, machineonderdelen lichtende cultuurtotems. Deze overgang van natuur naar cultuur en terug, geeft zijn werk iets sprookjesachtig: ‘toen de machines nog spraken…’ Zijn werken bevinden zich bewust in de dromerige schemerzone van de kinderlijke, verbaasde omgang met de wonderen der techniek. Zoals de techniek spreekt van (heropstanding van) de natuur. Utopie van de naadloze eenheid van natuur en techniek, mens en machine, droom en realiteit.
Zo is ook zijn duikboot een droomtuig. Hij bestaat uit twee aan elkaar gelaste, oude verroeste roeiboten. Ook dat is een metamorfose: niet alleen de omvorming van twee bovenwatertuigen om te vormen tot een onderwatertuig, maar ook de omvorming van overschot, van oud tuig, van twee wrakken tot een totaal nieuw, poëtisch tuig is een gedaanteverwisseling. Het is een vis. Natuurlijk. Zijn ogen zijn vanzelfsprekende patrijspoorten. De vis is altijd een organische duikboot geweest en de duikboot altijd al een mechanische vis. Bij De Cauter wordt deze archaïsche, voorwereldlijke laag van de techniek volop en steeds op een andere wijze aangeboord. Elk werk stamt tegelijk uit de Oertijd en uit de science fiction… Ook de Sous-marin sauvage is eerder dan een wilde, een barbaarse duikboot – sauvage staat hier eerder voor primordiaal en primitief dan voor gevaarlijk of ongetemd.
Elk voertuig, zeker een onderwater tuig, is ook een vluchttuig. Ondergronds gaan in het water… de duikboot als uitvlucht. Weg zijn… Vluchten kan men niet alleen door zich te verplaatsen maar ook door te verdwijnen, door op te gaan in de achtergrond, door onzichtbaar te worden. Dit thema, of deze techniek, van de camouflage zien we ook in andere werken zoals de meteorenrijder, een voorhistorische kosmonaut als houten klaas-ridder, vermomd in brons.
De Sous-marin sauvage vormt een drieluik met een auto als rog met vrouwenkont (de erotomobiel) en een zweefvliegtuig gebouwd uit takken, le planeur sauvage, een soort van tarzan-versie van een sportvliegtuig (het tuig kwam ook bijna van de grond op een helling). Helaas heeft dit werk de tand des tijds (en de hellingen) niet doorstaan. De erotomobiel uit polyester bestaat nog en de duikboot kan mee voor de eeuwigheid. Als kunstwerk. Op een rode sokkel.
Bezoek onze site www.johannes-johanna-partners.com/kunstenaars/wimdecauter
Frank Vanhooren
Frank zijn keramieke werken liggen dichtbij de schemerzone, een plaats waar de kunst een zeldzame bezoeker is. Het is een schoonheidsbeleving van zij die normaal niet aan bod komen.
Niet de onnatuurlijke schoonheidsidealen, niet de roze dromen, maar de harde realiteit.
Een moeilijke wereld die de meesten willen mijden omwille van het schokerende, pijnlijke of gevoelige. Het is de bedoeling om datgene te brengen wat niet in woorden te vertalen is.
Het extreem expressieve haalt de bovenhand.
Frank mensbeeld behoort tot een ontluisterend soort. Zijn beelden zijn stil, beklemmend. Het eindstadium is bereikt. Alle figuren hebben het verzet opgeheven.
Het is een soort bewustzijn in verstarde vorm. Ogen die gesloten zijn en ogen die open zijn zonder pupillen zijn typerend want hoe kun je de ziel voorstellen als je hun ziel niet kent, laat staan je eigen ziel.
In de meeste gevallen kijken ze opgegeven vooruit, starend in het niets. Wat wil die blik zeggen.
De eerste associatie zou gemaakt kunnen worden naar psychiatrische patienten, bejaarden en dementie. De beelden worden niet geboren door zijn schuld. Wie is dan schuldig? Wijzelf vreest Frank.
We hebben ze verbannen uit onze wereld, we hebben ze opzij geschoven, bange vermoedens worden in ons wakker. Het zou een voorpoort kunnen zijn. Zwakzinnig, psychotisch, oud en dement. Vroeg of laat kunnen we weggestopt worden in een rusthuis of donkere achterkamer.
Een cretinesk uiterlijk, een zekere soberheid komen terug in vele, van Franks, werken die zijn ontstaan uit een innerlijke emigratie. Franks imaginaire wereld van antopomorfen.
www.johannes-johanna-partners.com/kunstenaars/frankvanhooren
