HIStory & HERitage Authentiek Wonen

28/05/2026

19/05/2026

…Dan is het mijn b***t vanuit mijn rol als spreker, woorddienstbegeleider.
Ik sta op en ik kijk de ruimte in. Ik zie de dochter op de eerste rij. De vriendin op rij twee achter haar. De mensen die haar kenden van vroeger, van het werk, van de buurt. Allemaal met hun eigen versie van haar in hun hoofd.
Mijn taak is niet om te vertellen wie ze was. Dat weten jullie beter dan ik.
Mijn taak is om de ruimte te geven aan alles wat er al is. Aan de verhalen die nog niet verteld zijn. Aan de stilte die ook iets zegt. Aan het verdriet én de glimlach die tegelijkertijd kunnen bestaan.
Want dat is wat ik zie als ik hier vooraan sta. Mensen staren, rouwen en mensen die herkennen. Die denken: ja, zo was ze. Precies zo.
Na afloop krijgen we een klein kaartje mee. Handgeschreven. Haar recept. Die appeltaart die ze altijd maakte als er iets te vieren viel, of juist als er iets te troosten viel. De hartsvriendin vouwt het dubbel en stopt het in haar zak. Ze gaat hem maken. Ze weet het zeker▪️

17/05/2026

HIStory: Chassé theater Breda.
50 stappen van huis. En toch voelt het als een uitje naar een andere wereld.

Na 15 jaar met de oudste, nu met de jongste naar Bumba. Haar allereerste kennismaking met het theater. Die grote ogen toen het gordijn open ging, da’s toch iets hé.

Ze klemde haar knuffel vast alsof haar leven ervan afhing. Keek de zaal rond. Alles opnemend. Alles nieuw, donker. ‘mama’…ze pakt mijn hand vast.

Hoe mooi dat kindjes zo volledig opgaan in een andere wereld. Even nergens anders. Alleen maar dat rode gordijn, die kleuren, die vrolijke muziek (die ik niet uit mijn hoofd krijg).

En dan denk ik even onvermijdelijk aan alle kindjes die dit niet hebben. Die in Gaza, of waar ook ter wereld midden in een conflict zitten. Zonder die onbezonnen verwondering. Zonder die veilige stoel met een knuffel op schoot.

Dat gevoel laat ik even toe. En dan kijk ik weer naar haar. En ben ik heeeeeeel dankbaar.

En mama? Stella Artois in de hand, want ge moet toch ergens de 1/3e Belg in uzelf eren.

Over 15 jaar doe ik het weer. Maar dan als grootmoedertje met een senioren kaart.

04/05/2026

Mensen laten meer achter dan herinneringen.

In mijn werk als stylist met voornamelijk erfstukken en stukken van persoonlijke waarde zie ik steeds weer hoe krachtig voorwerpen zijn.

Een horloge dat men altijd droeg.
Een fles parfum die nog half vol is.
Een stoel waarop altijd dezelfde persoon zat.
Een pen waarmee belangrijke dingen werden opgeschreven.
Die dingen dragen een verhaal. En dat verhaal verdient een plek..niet verstopt, maar zichtbaar.

Levend.

Daarom werk ik alweer 5 jaar als stylist: om o.a. erfstukken terug te brengen in het dagelijks leven. Niet om te bewaren, maar om mee te leven.

Vanavond om 20.00 uur is er twee minuten stilte.
Misschien is dat ook het moment om te bedenken: wat bewaar jij nog en waarom eigenlijk verstopt?

📷: o.a. mijn vaders favo geur, portemonnee, horloge…In het nieuwe huis krijgen zij een bijzonder zichtbaar plaatsje en luister ik graag naar zijn favo liedje, something stupid▪️

08/04/2026

HERitage: Ibiza Soho Farmhouse. Charmante hoekjes, bijzondere meubels, mooie momenten en een heerlijke paella samen voor vertrek. De perfecte afsluiting van een sfeervol lang Paasweekend vol inspiratie voor thuis 🫶🏻

05/04/2026

HERitage: Soho Farmhouse Ibiza. Verscholen tussen olijfbomen en stoffige landwegen, met witte finca-muren, houten balkenplafonds, terracotta vloeren en die typische verstilde Ibiza-sfeer.

Het voelt als een oud familiehuis dat langzaam is meegegroeid met de tijd. Alles ademt rust, eenvoud en aandacht: natuurlijke materialen, verweerde texturen, linnen, rotan, vintage details en overal dat zachte mediterrane licht.
Geen overdaad. Geen beachclub glamour. Maar juist die ingetogen, warme sfeer waar Ibiza ooit om bekend stond. Een plek die laat zien dat echte luxe zit in eenvoud, karakter en gevoel.

05/04/2026

HERitage: Soho Farmhouse Ibiza. Verscholen tussen olijfbomen en stoffige landwegen, met witte finca-muren, houten balkenplafonds, terracotta vloeren en die typische verstilde Ibiza-sfeer.

Het voelt als een oud familiehuis dat langzaam is meegegroeid met de tijd. Alles ademt rust, eenvoud en aandacht: natuurlijke materialen, verweerde texturen, linnen, rotan, vintage details en overal dat zachte mediterrane licht.

Geen overdaad. Geen beachclub glamour. Maar juist die ingetogen, warme sfeer waar Ibiza ooit om bekend stond. Een plek die laat zien dat echte luxe zit in eenvoud, karakter en gevoel.

23/01/2026

HERitage: Mulberry Gamebirds.

Een behang met een verhaal, en stiekem ook een beetje het mijne.

De rijke tinten en verfijnde vogels doen me denken aan Harry, mijn prachtig opgezette fazant, en aan die ene Cotswolds-hoed. Gekocht bij een te schattig kasteeltje daar in de regen en kou, waar alles klopte.

Dit dessin ademt liefde voor het plattelandsleven, voor natuur, ambacht en traditie. Waarden die ik koester en met plezier doorgeef aan mijn dochter. Samen leren kijken naar de schoonheid van veren, kleuren en stilte.

Behang als erfgoed.

Een muur met een ziel.

14/01/2026

We’ve got your back.
High heels of sneakers, maakt niet uit.
We lachen, delen, spiegelen
en vangen elkaar op…no questions asked. Girls night out

Brabantse power.

06/01/2026

Keuzestress? Welkom in keukenland.
Waar begin je als alles kan?

Mijn advies: start bij het werkblad. Dat is de basis van je keuken en bepaalt direct de uitstraling. Stem daarna de kleuren van de kastjes af en werk toe naar de details: kranen, spoelbak, fornuis en andere armaturen.

En vóór je ook maar één staal bekijkt: bepaal de sfeer.
Is de keuken open of juist afgesloten?
Moet hij rustig opgaan in de leefruimte of een statement maken?

Een keuken is geen optelsom van losse keuzes, maar een doordacht geheel. Neem de tijd. Maak keuzes in de juiste volgorde. Dan valt alles uiteindelijk op zijn plek.