13/06/2026
Ik zal je eens iets vertellen...
Voor vrijwel iedere presentatie ben ik zenuwachtig.
Ook na al die jaren.
Dan vraag ik me af:
Heb ik het goed gedaan?
Sluit het aan?
Vinden ze het mooi?
Heb ik ze écht begrepen?
Want hoewel ik veel vertrouwen heb in mijn ontwerpen, blijft er altijd een stemmetje dat twijfelt.
Tot het moment dat ik de presentatie geef.
Dan zie ik gezichten veranderen.
Zie ik mensen enthousiast worden.
Zie ik ze elkaar aankijken en denken:
"Ja, dit is het."
En soms krijg ik later nog een berichtje.
Dat ze helemaal verliefd zijn geworden op de indeling.
Dat alles ineens op zijn plek valt.
Dat het precies aansluit bij wat ze zochten, maar zelf nooit hadden kunnen bedenken.
En eerlijk?
Dat zijn de momenten die mij weer zelfvertrouwen geven.
Niet omdat ik bevestiging nodig heb.
Maar omdat het laat zien dat ik heb geluisterd.
Dat ik de juiste vragen heb gesteld.
Dat ik iemand heb kunnen verrassen.
Misschien hoort dat twijfelen er wel gewoon bij.
Want juist omdat ik het belangrijk vind, ben ik nog steeds zenuwachtig.
En misschien is dat helemaal niet zo'n slechte eigenschap.
Herken jij dat? Dat je ergens goed in bent, maar toch blijft twijfelen?
