02/07/2025
ھن پوسٽ تي اعتراض ڪندڙ دوست حاضري لڳائن
اچو قرآن مان ثابت ڪري ڏيان ٿو ته ڪائنات م ڪيئن تبديليون اينديون رھيون آھن ھڪ نه ختم ٿيندڙ سلسلو آھي
ھيٺ👇
قرآن مجيد ڪائنات ۾ ٿيندڙ تبديلين ۽ ان جي ارتقا بابت واضح اشارا ڏئي ٿو، جيڪي اڄ جي جديد سائنسي دريافتن سان مطابقت رکن ٿا. قرآن ڪائنات کي هڪ بي جان ۽ ساکن وجود طور پيش نٿو ڪري، بلڪه ان کي هڪ اهڙو وجود ٻڌائي ٿو جيڪو مسلسل تبديل ٿئي پيو
هيٺ ڪجهه آيتون آهن جيڪي ڪائنات ۾ ٿيندڙ تبديلين بابت قرآن جي نظريي کي ثابت ڪن ٿيون ڪائنات جي توسيع يعني مسلسل پکيڙ جي باري م
اڄ جي سائنس جو سڀ کان اهم دريافتن مان هڪ اها آهي ته ڪائنات مسلسل پکڙجي رهي آهي. قرآن مجيد ۾ هي حقيقت 1400 سال اڳ بيان ڪئي وئي هئي:
*سورة الذاريات، آيت 47:*
"وَالسَّمَاءَ بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ"
ترجمو . ۽ آسمان کي اسان پنهنجي قدرت سان بڻايو آهي، ۽ بيشڪ اسين ان کي پکيڙيندڙ آهيون.
.وضاحت: هن آيت ۾ "لموسعون" جو لفظ استعمال ٿيو آهي، جنهن جي معنيٰ آهي اسين وسيع ڪندڙ آهيون يا اسين پکيڙيندڙ آهيون. اها آيت ڪائنات جي مسلسل توسيع جو واضح اشارو آهي. جيڪا ڪائنات ۾ ٿيندڙ سڀ کان وڏي ۽ مسلسل تبديلي آهي.
آسمانن ۽ زمين جي تبديلي ۽ نئين تخليق
قرآن مجيد قيامت جي ڏينهن کي ڪائنات ۾ ٿيندڙ سڀ کان وڏي تبديليءَ طور پيش ڪري ٿو، جڏهن سڄي ڪائنات پنهنجي موجوده شڪل ۾ ختم ٿي ويندي ۽ هڪ نئين تخليق ٿيندي. هي ان ڳالهه جو ثبوت آهي ته ڪائنات هميشه لاءِ هڪجهڙي نه رهندي پر ان ۾ بنيادي تبديليون اينديون.
سورة الانبياء، آيت 104
"يَوْمَ نَطْوِي السَّمَاءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ ۚ كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيدُهُ ۚ وَعْدًا عَلَيْنَا ۚ إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ"
ترجمو: جنهن ڏينهن اسين آسمان کي پنهنجي لکيل صفحن وانگر ويڙهينداسين.جيئن اسان پهرين تخليق جي شروعات ڪئي هئي، تيئن ان کي وري دهرائينداسين. اهو اسان تي واجب آهي، بيشڪ اسين اهو ڪري رهنداسين."
وضاحت: آسمان کي ويڙهڻ جو مطلب آهي ان جو فنا ٿيڻ يا ان جي بناوت ۾ بنيادي تبديلي اچڻ. اها آيت ڪائنات جي خاتمي ۽ پوءِ ان جي نئين سر تخليق جو واضح اشارو ڏئي ٿي.
سورة ابراهيم، آيت 48:
"يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَالسَّمَاوَاتُ ۖ وَبَرَزُوا لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ"
ترجمو: جنهن ڏينهن زمين کي ٻي زمين سان بدلايو ويندو ۽ آسمانن کي به بدلايو ويندو، ۽ اهي هڪ اڪيلي، غالب الله جي سامهون حاضر ٿيندا."
وضاحت: هي آيت سڌو سنئون زمين ۽ آسمانن جي تبديلي جو ذڪر ڪري ٿي، جنهن مان ظاهر ٿئي ٿو ته ڪائنات جا مادي جسم مستقل ۽ اڻ تبديل ٿيندڙ ناهن.
قرآن سج، چنڊ ۽ ستارن جي گردش ۽ ان جي مقرر مدت جو به ذڪر ڪري ٿو، جيڪو ان ڳالهه جي نشاني آهي ته ڪائناتي نظام ۾ به مسلسل تبديليون اچي رهيون آهن ۽ اهي دائمي ناهن.
سورة الرعد، آيت 2:
"اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ۖ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ ۖ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ۖ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُّسَمًّى
ترجمو: الله اهو آهي جنهن آسمانن کي بغير ڪنهن ستون جي بلند ڪيو، جنهن کي توهان ڏسو ٿا، پوءِ هو عرش تي قائم ٿيو، ۽ سج ۽ چنڊ کي پنهنجي فرمانبرداري ۾ ڪيائين، هر هڪ هڪ مقرر مدت تائين گردش ڪري رهيو آهي
نتيجو.
قرآن مجيد جون اهي آيتون واضح طور تي اهو پيغام ڏين ٿيون ته ڪائنات هڪ ساڪن يا دائمي وجود ناهي. ان ۾ مسلسل تبديليون اچي رهيون آهن جهڙوڪ توسيع ۽ ان جي عمر ۽ ڪارڪردگي جي هڪ مقرر مدت آهي جنهن کان پوءِ ان جو خاتمو ٿيندو ۽ هڪ نئين تخليق قائم ٿيندي. هي قرآني نظريو جديد سائنس جي دريافتن سان ڀرپور مطابقت رکي ٿو، جنهن ۾ ڪائنات جي آغاز، ان جي پکيڙ، ۽ ان جي ممڪن انجام بابت نظريا شامل آهن.
