26/04/2026
บางวัน…ก็ไม่ได้อยากกินของแพง
แค่อยากกิน “กับข้าวฝีมือแม่”
รสชาติเดิมๆ ที่อยู่ในความจำ
และไม่มีร้านไหนทำได้เหมือน
วันนั้นผมทักไปหาแม่
ไม่ได้ขอเงิน ไม่ได้คุยเรื่องงาน
แค่พิมพ์ไปสั้นๆ
“ขอสูตรทำหลนปูหน่อยครับ”
มันอาจดูเป็นคำถามธรรมดา
แต่สิ่งที่ได้กลับมา…ไม่ธรรมดาเลย
ไม่นาน แม่โทรกลับมา
น้ำเสียงแรกที่ได้ยิน
มันไม่ใช่แค่การสอนทำอาหาร
แต่มันคือ “ความดีใจ”
ดีใจที่ลูกยังจำรสมือแม่ได้
ดีใจที่สิ่งที่เคยทำให้กิน
ยังมีความหมายอยู่
แม่ค่อยๆ บอกทีละขั้น
ใส่อะไรบ้าง ปรุงยังไง
แต่ระหว่างนั้น
ผมกลับไม่ได้โฟกัสแค่ “สูตร”
ผมกำลังฟังความรัก
ที่แทรกอยู่ในทุกคำพูด
มันทำให้รู้ว่า
สูตรอาหาร…หาได้ใน YouTube
แต่ความรู้สึกแบบนี้
หาไม่ได้จากที่ไหนเลย
สุดท้าย
หลนปูถ้วยนั้นอาจไม่ได้อร่อยที่สุดในโลก
แต่สำหรับผม
มันคือรสชาติที่ “กลับบ้าน”
รสชาติของความคิดถึง
และรสชาติของคนที่ยังรอเราอยู่เสมอ 🤍
#รสมือแม่ #ความคิดถึงที่กินได้
