04/05/2026
Bana uymayan bir topluma
uymaya çalışırken yoruldum.
Kendimden eksilerek kabul görmeye çalışmak,
her gün biraz daha susmak,
her seferinde içimden bir parçayı geride bırakmak…
hepsi ağır geldi.
Herkes gibi olmanın kolay olduğu söylendi,
ama kimse bunun ne kadar yorucu olduğunu anlatmadı.
İçim başka şeyler isterken,
dışarıdan beklenen biri gibi davranmak
sessiz bir savaş gibiydi.
Şimdi kendim olmayı seçiyorum
anlaşılmasam bile.
Çünkü insan en çok kendine yabancılaştığında kaybolur,
ve ben artık kendimi kaybetmek istemiyorum.
Belki hâlâ ait olduğum yeri bulamadım,
belki hâlâ eksik, hâlâ arayıştayım…
ama bu sefer gerçekten benim.
Ve bu, her şeye rağmen yeter.
̇çselkeşif
